Cornelis Dopper

Muziekdeskundigen zijn verdeeld over de betekenis van Dopper als musicus en componist. Velen baseren hun opvattingen echter op meningen van anderen. Om tegenwicht te bieden hier een bloemlezing van positieve meningen van vakdeskundigen:

“... Doppers groot talent als componist herinnert mij aan onze schildersschool der zeventiende eeuw. Hij is door en door Nederlander, in melodie en kleur, in ernst en humor de typische Hollandse meester. Als zodanig behoort hij tot de meest begaafde onder onze musici...”
Willem Mengelberg, dirigent van het Amsterdams Concertgebouworkest

"... Wie naar de muziek van Cornelis Dopper luistert, ontdekt veel positiefs. Wat allereerst opvalt is het vakmanschap waarmee ze zijn gemaakt. Dopper weet hoe hij zijn ideeën op het publiek moet overbrengen; de instrumentatie is kleurrijk en fatasievol..."
Atze Douma, muziek-redacteur van de Leeuwarder Courant

"...Dat niet alleen Mengelberg een Doppersupporter was, maar dat ook Strauss, Monteux en Muck er brood in zagen, is nog maar een van de complimenteringen die Stam aanbrengt. Zeker zo aardig is het Dopper-relaas over de muziekonderwijzer uit de Veenkolonie, die in Leipzig studeerde, viool speelde en opera's componeerde voor de immer wankelende Nederlandse Opera in Amsterdam..."
Roland de Beer in De Volkskrant van 27 maart 2003

"... Umstritten war (und ist) er sicher: von seinem Schűlern angebetet, von "seinem einfachen Volk" bejubelt, von Willem Mengelberg als unentbehrlich bezeichnet, gekannt und geschätzt von vielen Groszen seiner Zeit: Gustav Mahler, Max Reger, Richard Strauss, Igor Strawinsky, Ottorino Respighi, Claude Debussy, Maurice Ravel, Arnold Schönberg, Edward Elgar... eine schier endlose Reihe; aber von seinen Widersachern verspottet, geschmäht, gedemütigt, verkannt und totgeschwiegen."

"... Doppers Instrumentation und Kontrapunkt sind hoch professionell; sein Rhytmus ist gleichmäszig und natűrlich, mitunter derb űberzeichnet; seine Musik ist harmonisch nicht besonders raffiniert, sie meidet die Chromatik, pflegt eingängige diatonische Melodik; gern bedient sie sich der Kirchentonarten und evoziert auch diese Weise die alten Niederländer; calvinistische Choräle und Volksliedzitate sind keine Seltenheit. Versuche sie mit Hilfe unwissenschaftlicher Termini zu charakterisieren, enden unweigerlich in der Beschreibung des holländischen Nationalcharakters - oder dessen, was man dafür hält: geradlinig und kantig, sprőde und forsch, ungekűnstelt, humorvoll, lustig bis zur Albernheit, geműtlich, bäuerisch, laut, aufdringlich, aber auch feierlich und andachtsvoll."

Vertaling:

"Omstreden was (en is) hij zeker: door zijn leerlingen aanbeden, door “het gewone volk” bejubeld, door Willem Mengelberg als onmisbaar bestempeld, gekend en gewaardeerd door vele groten van zijn tijd: Gustav Mahler, Max Reger, Richard Strauss, Igor Strawinsky, Ottorino Respighi, Claude Debussy, Maurice Ravel, Arnold Schönberg, Edward Elgar …. Een schier eindeloze rij, maar door z’n tegenstanders bespot, verguisd, vernedert, miskend en doodgezwegen."

"Doppers instrumentatie en contrapunt zijn zeer professioneel; zijn ritme is gelijkmatig en natuurlijk, nu en dan stevig gechargeerd; zijn muziek is harmonisch niet erg geraffineerd,
hij mijdt de chromatiek; onderhoudt begrijpelijke diatonische melodieën; graag maakt hij gebruik van kerktoonsoorten en roept op deze manier de oude Nederlanders op; calvinistische koralen en citaten uit volksliederen zijn geen uitzondering. Pogingen om deze met onwetenschappelijke termen te karakteriseren, eindigen onverbiddelijk in de beschrijving van het Hollandse volkskarakter – of van datgene wat men daarvoor houdt: rechtlijnig en hoekig, stug en krachtig, ongekunsteld, humoristisch, vrolijk tot in het dwaze, gezellig, boers, luidruchtig, opdringerig, maar ook plechtig en met vrome aandacht."

Volker Tarnow in het Duitse muziekblad Fono Forum